مرکز دانلود خلاصه کتاب و جزوات دانشگاهی

1- باسیل های گرم مثبت بدون اسپور

باسیل های گرم مثبت بدون اسپور را می توان به دو دسته ی کلی تقسیم کرد.

1- باسیل های گرم مثبت بدون اسپور هوازی و بی هوازی اختیاری که عبارت اند از جنسهای:

گاردنرلا لیستریا اریزیپوتریکس کوریتا

پروکوتریکس بروی باکتریوم

2- باسیل های گرم مثبت بدون اسپور بی هوازی:

1- پروپیونی باکتریوم 2- بی فیروباکتریوم 3- یوباکتریوم 4- لاکتوباسیلوس

در این آزمایش ما باسیل لیستریا را بررسی می کنیم. جنس لیستریا دارای گونه های متعددی است که معروفترین آن ها لیستریا منوسیتوژنژ است.

 

خواص ماکروسکوپي ليستريامونوسيتوژنز:

روي محيط ژلوز خوندار ممکن است با استرپتوکوک هموليتيک اشتباه شود چون همانند آن هموليز مي دهد.

روي محيط تلوريت پتاسيم رشد نمي کند و روي محيط مک برايد (حاوي موادي نظير گليسين + کلروليتيوم + فنول اتانول آگار) کلنيهاي به رنگ آبي مايل به سبز مي دهد .

در يک محيط نيمه جامد که حاوي آگار و ژلاتين است يک ناحيه رشد شبيه به چتر در فاصله ي 5-3 ميلي متري در زير سطح ايجاد مي کند.

 

خواص ميکروسکوپي:

ليستريامونوسيتوژنز باسيل کوچک گرم مثبت- بدون اسپور و بدون کپسول است.

در c˚25-20 داراي 4 عدد تاژک بوده و کاملاً متحرک است. ولي در حرارت c˚ 37 حرکت آن ضعيف است.

 

خواص بيوشيميايي:

ليستريامونوسيتوژنز از لحاظ بيوشيميايي اکسيداز و فسفاتاز منفي است و کاتالاز مثبت، از گلوکز و قندهاي ديگر اسيد به وجود مي آورد ولي گاز توليد نمي کند به استثناء قند آل- آرابينوز و گليکوژن که اين باکتري نمي تواند از آن ها اسيد ايجاد کند.

هيدروليز هيپورات و هيدروليز اسکولين در ليستريامونوسيتوژنز مثبت است.

چگونگي انجام تست ها و روش ها که در اين باکتري مثبت يا منفي هستند قبلاً توضيح داده شده است.

 

متابوليسم:

ليسترياها هوازي و ميکروآئروفيل هستند.

ليستريامونوسيتوژنز هوازي و بي هوازي اختياري است.

تشخيص آزمايشگاهي ليستريا:

ليستريا را مي توان از کشت خون، ادرار، CSF، مکونيوم، جفت، ترشحات مبهل پس از زايمان، شير و احشاء مختلف جدا کرد. ليستريامونوسيتوژنز:

1- روي آگار خوندار هموليز بتا ايجاد مي کند و ممکن است با استرپتوکوک بتا هموليتيک اشتباه شود.

2- اسکولين را هيدروليز مي کند و محيط اسکولين صفرا دله را در عرض يک شب به رنگ سياه در مي آورد. (محيط B.S مثبت)

3- روي محيط تولوريت پتاسيم رشد مي کند.

4- آزمايش CAMP در مورد ليستريامونوسيتوژنز مثبت است توضيح آزمايشCAMP قبلاً داده شده است.

5- از ويژگي هاي ليستريا رشد چتري مانند در محيط نيمه جامد است.

 

کورينه باکتريوم ها:

پاتوژن اصلي اين گروه کورينه باکتريوم ديفتريه است که عامل بيماري ديفتري در انسان است و در اين آزمايش بررسي مي شود.

 

خواص ميکروسکوپي:

کورينه به معني چماق و گرز است و کورينه باکتريوم ها باسيل هاي مستقيم يا خميده به شکل گرز ماننداند.

کورينه باکتريوم ها بدون اسپور و بدون حرکت هستند. يکي از ويژگي هاي کورينه باکتريوم ها مانند ديفتريه داشتن دانه هاي متاکروماتيک است اين دانه ها از جنس پلي فسفات و ليپيد هستند که در رنگ آميزي بلودومتيلن به رنگ بنفش مايل به قرمز و در رنگ آميزي آلبرت به رنگ سياه ديده مي شوند.

کورينه باکتريوم از جمله باسيل ديفتري در لام رنگ شده منظره ي شبيه حروف الفباي چيني يا اشکالي نرده باني ايجاد مي کنند.

 

خواص ماکروسکوپي:

کورينه باکتريوم ها، کلنيهاي به اندازه و اشکال مختلف ظاهر مي سازند و در محيط آگار خوندار توليد هموليز نمي‌کنند.

رشد:

کورينه باکتريوم ها روي محيط هاي معمولي و آبگوشت ساده رشد مي کنند اما بهترين محيط کشت براي آن ها سرم منعقده ي لوفر مي باشد همچنين در محيط آگار خوندار و محيط تلوربت پتاسيم رشد مي کنند.

رشد کورينه باکتريوم ها بر روي محيط هاي غني مانند محيط لوفر که واجد گلوکز و سرم منعقده است سريع مي باشد و به صورت دانه هاي سفيد رنگ يا پودري شکل محيط لوفر را تغيير مي دهند.

متابوليسم:

کورينه باکتريوم ها هوازي و بي هوازي اختياري هستند اما در شرايط هوازي بهتر رشد مي کنند.

خواص بيوشيميايي:

کاتالاز مثبت هستند. و از لحاظ تخمير قندها مي توانند گلوکز، مالتوز و لولوز را تخمير کنند اما سوکروز را تخمير نمي‌کنند. در صورت تخمير قندها رنگ اوليه محيط از قرمز به زرد تغيير مي کند.

آنزيم اوره آز در کورينه باکتريوم ها منفي است و قادر به تجزيه ي اوره نيستند.

 

تشخيص آزمايشگاهي:

1- آزمايش مستقيم:

از ترشحات گلو و بيني دو گسترش تهيه کرده يکي را با گرم و ديگري را با آلبرت رنگ مي کنند

2- کشت:

الف- سرم منعقده لوفر:

بهترين محيط کشت براي باسيل ديفتري است. در اين محيط کورينه باکتريوم ديفتريه کورينه باکتريوم ها ساده تر و سريع تر از ساير عوامل تنفسي رشد کرده و دانه هاي کروماتيک بخوبي نمايان مي شوند.

ب- محيط مک لود:

همان آگار خوندار است که به آن مقدار مشخصي تلوريت پتاسيم اضافه شده باشد. روي اين محيط کلني باسيل ديفتري بعد از 48-24 ساعت به رنگ سياه ظاهر مي شوند. اين محيط براي باسيل ديفتري خاصيت انتخابي دارد زيرا به علت وجود تلوريت پتاسيم در آن به جز کورينه باکتريوم ها ميکروب ديگري رشد نمي کند.

 

ج- محيط تلوريت پتاسيم:

روي اين محيط رشد مي کند و محيط را سياه رنگ مي کند. توضيح اين محيط قبلاً داده شده است.

 

در کشت روي محيط تينسدل:

اين محيط براي افتراق باسيل ديفتري از ديفتروئيدها بکار مي رود در اين محيط سيستئين بکار رفته است. باکتري باسيل ديفتري چون آنزيم سيستيناز دارند سيستين را تجزيه کرده و هاله ي سياه مايل به قهوه اي در اطراف کلني آن ها ايجاد مي شود.

 

جدول انواع تست هاي تشخيصي در مورد ليستريا و کورينه باکتريوم

انواع تست	ليستريا	کورينه باکتريوم ديفتريه
رشد در محيط لوفر رشد در محيط T,K تحرک رشد در محيط B.S آنزيم کاتالاز هموليز تست کمپ محيط TNM	- - + + + هموليز B +	+ + - - + ندارد -

 

توضيح در باره ي تمام محيط هاي موجود در جدول و مکانيسم آن ها قبلاً داده شده است.

گزارش کار انجام شده در آزمايشگاه:

در مورد باکتري که کار کرديم باکتري کورينه باکتريوم ديفتريه بود که در کنار شعله ي آتش مقداري از اين کلني را برداشتيم و روي دو محيط تلوريت پتاسيم و لوفر کشت داديم و بعد مقداري ديگر کلني برداشتيم و در محيط نيمه جامد SIM که براي بررسي حرکت است وارد کرديم و در
لوله ي حاوي قند لاکتوز و لوله IWM (جهت بررسي احياء نيتريت) نيز باکتري را کشت و تلقيح کرديم که نتايج بدست آمده با نتايج جدول تست صفحه ي قبل برابر بود.

همچنين روي محيط B.S نيز باکتري را کشت داديم که تغيير رنگ حاصل نشد.